تنظیمات DNS

هسته یک ماژول کامل DNS برای نام‌گشایی و جلوگیری از نشت دارد. پیش‌فرض‌ها برای تقریباً همه مناسب‌اند؛ این راهنما معنی گزینه‌ها را توضیح می‌دهد تا با اطمینان تنظیم کنید.

مفاهیم اصلی

حالت پیش‌فرض fake-ip به پرس‌وجوهای دامنه یک IP مجازی از بازه رزروشده پاسخ می‌دهد که هنگام ارسال به مقصد واقعی نگاشته می‌شود — تأخیر نام‌گشایی را به‌شدت کم و مسمومیت DNS را بی‌اثر می‌کند. برنامه‌های دارای مشکل سازگاری می‌توانند از redir-host استفاده کنند. nameserver ها گشاینده‌های عادی‌اند؛ نقاط DoH (مثل https://1.1.1.1/dns-query) توصیه می‌شود تا نام‌گشایی رمزنگاری شود.

تغییرات رایج

  1. در تنظیمات، کلید «DNS Overwrite» هست: با روشن‌شدن، پیکربندی DNS داخلی کلاینت جای بخش DNS اشتراک را می‌گیرد.
  2. اگر دستگاه‌های شبکه محلی (چاپگر، NAS) از دسترس خارج شدند، دامنه‌ها یا بازه‌های مربوط را به فهرست فیلتر fake-ip اضافه کنید.
  3. به نشت DNS مشکوکید؟ با سایت تست نشت DNS در مرورگر بررسی کنید.