چهار نوع گروه پروکسی را بشناسید
کنار نام هر گروه در صفحه پروکسی یک برچسب نوع هست و همان تعیین میکند سرور چطور انتخاب میشود. وقتی این چهار تا را بفهمید، میدانید باید در کدام لایه جابهجا کنید.
چهار نوع رایج
select (انتخاب دستی): هر چه را کلیک کنید همان استفاده میشود. بیرونیترین گروه در پیکربندی بیشتر سرویسدهندهها از همین نوع است.
url-test (تست خودکار): در بازههای مشخص تأخیر را میسنجد و سریعترین سرور را برمیدارد. راحت است، اما یادتان باشد تأخیر کم به معنای پهنای باند زیاد نیست.
fallback (جایگزینی خودکار): سرورها را به همان ترتیبی که در پیکربندی نوشته شده امتحان میکند و فقط وقتی یکی جواب نداد سراغ بعدی میرود. مناسب جایی که اصلی و پشتیبان مشخص دارید.
load-balance (توزیع بار): اتصالهای مختلف را بین چند سرور گروه پخش میکند. دانلود چندرشتهای سود میبرد، اما سرویسهایی که به IP خروجی ثابت نیاز دارند دچار مشکل میشوند.
پیشنهاد همکاری لینک اشتراک را از کجا بیاوریم؟ سرویس همکار ما هنگام ثبتنام ۱ گیگابایت ترافیک پرسرعت هنگکنگ رایگان میدهد. دریافت سرور پرسرعتگروهها تودرتو میشوند
یک «سرور» داخل گروه select میتواند خودش گروه دیگری باشد؛ به همین دلیل زنجیرههایی مثل «انتخاب سرور ← خودکار ← HK 01» میبینید. در لایه درست جابهجا کنید: وقتی گروه بیرونی روی «خودکار» است، کلیک دستی روی سرورهای پایینتر هیچ اثری ندارد مگر اینکه اول گروه بیرونی را به حالت دستی برگردانید. جابهجایی روزمره در تعویض سرور توضیح داده شده.
نوع و اعضای گروه را نویسنده پیکربندی ثابت کرده، پس کلاینت فقط میتواند داخل گروه انتخاب کند و از رابط کاربری نمیشود url-test را به select تبدیل کرد. اگر واقعاً لازم دارید، با Merge و Script بهصورت محلی بازنویسی کنید و به اشتراک اصلی دست نزنید.